De werkwijze
Het eerste consult duurt ten minste een uur, waarin de homeopaat uitvoerig de cliënt vraagt naar zijn of haar fysieke en mentaal/emotionele gesteldheid en de ziektehistorie van de cliënt plus de familiaire belastingen.
Deze gegevens zijn o.a. nodig om de homeopaat in staat te stellen een voor de cliënt zo passend mogelijk geneesmiddel te kiezen, welke bij de cliënt’s eigen geneeskracht een impuls zal genereren.
De vervolgconsulten zullen ongeveer 45 minuten in beslag nemen.
In dat consult wordt gecontroleerd hoe de werking van het gegeven geneesmiddel is, of er een herhaling nodig is, ofwel een volgend middel geïndiceerd is.
Tevens wordt er in specifieke cases gebruik gemaakt van de chakrakleurdiagnostiek, welke ontwikkeld is door mijn vrouw, Margaretha Gieles.
Deze methode stelt de behandelaar in staat om een diepte-anlyse te realiseren, waardoor sneller de causaliteit
en gelaagdheid van het klachtenbeeld blootgelegd kunnen worden. Dienaangaande kan er sneller en effectiever gedifferentieerd worden tussen de homeopathische remedies.
De behandeling
Het klachtenbeeld geeft de strijd van de patiënt met zijn ziekte weer. Het zijn vooral de voor de patiënt typische symptomen, die de homeopaat nodig heeft om zijn middel te kunnen kiezen. De homeopaat kan de ziekte alleen door middel van het afweersysteem van de patiënt aan pakken en kan niet de ziekte zonder tussenkomst van een afweersysteem vernietigen. Vandaar dat het onmogelijk is een middel voor een ziekte te geven; er bestaat niet een middel dat we bij iedereen bij b.v. hooikoorts kunnen geven.
Er zijn wel verschillende middelen in de homeopathie die bij hooikoorts werkzaam kunnen zijn, maar een goed gekozen middel moet altijd overeenstemmen met de typische verschijnselen die de patiënt in kwestie bij zijn hooikoorts heeft. Iemand die zegt alleen maar op de gestelde diagnose "hooikoorts" een homeopathische middel te kunnen geven heeft van de werkelijke homeopathie niets begrepen. In de praktijk geeft dit natuurlijk het probleem dat naast de medische of klinische diagnose van de reguliere geneeskunde, de homeopaat nog een tweede diagnose nl. de homeopathische diagnose of de diagnose van het geneesmiddel moet stellen.Bij het zwakker worden van de afweerkracht zien we ook dat de mens er steeds meer naar neigt om zwaardere chronische ziekten te krijgen. Het afweersysteem probeert deze ziekten er nog uit te werken, maar raakt steeds meer "vermoeid " en uitgeput door de strijd, totdat er een soort van wapenstilstand tussen de ziekte enerzijds en het afweersysteem anderzijds is ontstaan. Het wordt voor ons organisme steeds moeilijker om zich van zijn belasting, de ziekte te ontdoen. Door een middel toe te dienen dat erg veel overeenkomst met de verstoring heeft en wat op een speciale manier bereid is, wordt het afweersysteem geprikkeld om de strijd met de ziekte weer effectief aan te gaan. Het is het afweersysteem dat het genezingsproces verder uitvoert, het homeopathisch geneesmiddel geeft er alleen een aanzet toe. Het houd de levenskracht als het ware een spiegel voor. Om dit proces zo goed en effectief mogelijk op gang te kunnen zetten is het echter nodig dat het middel zo goed mogelijk overeenkomt met de totale ziektebeeld van de patiënt. Het zal duidelijk zijn dat het homeopathisch geneesmiddel juist niet zoals veel andere geneesmiddelen voor chronische kwalen, de symptomen van de ziekte onderdrukt, maar dat het de herstelfunktie van het organisme aanzet om de ziekte te overwinnen.